دیدگاه‌ها برای: ولنتاین بیگانه را تحریم میکنیم

با: بابک

بابک — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

علیرضا جان از نظر مفیدت ممنوم. همین که برای من ارزش قائل شدی تا نظرت رو برام بنویسی برای من یک دنیا ارزش داره.
به نظر من هم «ترویج اسفندگان» بهتر از «تحریم ولنتاین» هست که البته من موقع نوشتن این مطلب این موضوع به ذهنم نرسید همچنین که «تحریم ولنتاین» یکی از عوامل جنجالی شدن این نوشته بود.
از شما بسیار سپاسگزارم.

با: علیرضا

علیرضا — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

1. آقا بابک واقعا لذت بردم، خیلی ادبیات نافذی رو به کار بردید
2. واقعا بعضی از دوستان کم لطفی می کنن، نمی دونم چرا انقد وارد جزئیات می شن، مثلا یکی از دوستان گفته که بذار به دختر بازیمون برسیم، آخه چرا حرف رو درست حسابی نمی گیرین؟!!!! بابک خان که منظورش رد کردن این کار نبود، شما پیام اصلی رو بی خیال می شید، می چسبید به این جزئیات؟!!! دلیلش هم اینه که آدمیزاد وقتی که نمی خواد یک عقیده ی غلطش رو عوض کنه، دنبال یه جزئیاتی می ره که از طریق اون وجدان خودش رو راحت کنه. پس خیلی خوب میشه که سعی کنیم پیام یه چیز رو دریافت کنیم، نه کورکورانه به مخالفت بپردازیم.
3. بابک جان بهتر نیست که به جای عبارت “تحریم ولنتاین” از عبارت “ترویج اسفندگان” استفاده کنی؟ ببین بابک جان تحریم کردن تو هر زمینه ای کار جالبی نیست، کسی که مثلا با ولنتاین خو گرفته باشه وقتی بهش بگی که ولنتاین باید تحریم شه، احساس می کنه که بهش بی احترامی شده و سریع مخالفت خودش رو اعلام می کنه.
4. انقد هم گیر ندید که جامعه خراب هستش و این جور چیزا، همه تو همین مملکت که واقعا گند زدن بهش زندگی می کنیم. به خدا تو همین مملکت داغون هم می شه عاشق بود. می شه پیشرفت کرد. همه ی ما خدا داریم که عاشق ماست، پس دور از انصاف که مخلوق خدا عاشق نباشه. باور کنید اگه عشق وجودتون رو فرا بگیره زندگیتون شیرین می شه.
5. واقعا از صمیم قلب دوست دارم که همه ی جشن های ما ایرانی ها مثل نوروز برگزار شه، و واقعا افرادی مثل بابک جان رو می بینم لذت می برم. (منم از این عذاداری های آخوندا متنفرم، فک نکنید فقط خودتون بدتون میاد ;))
6. موفق باشید

با: افشین

افشین — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سلام.ممنون از توضیحاتتون.در مورد حفظ آیین ها با تمام وجود موافقم و هر جا کاری بتونم در این مورد انجام بدم دریغ نمی کنم.منظور اصلی و کلی من توجه هر چه بیش تر به صدها هزار مساله ی پراهمت تر در جامعه ی امروز ایران است.اگر به دور و برمون نگاهی بندازیم میبینیم که از ما ایرانی ها با اون تمدن بی نظیر و شاهکار آدم هایی باقی موندن که فقط دارن از حاصل تلاش وتفکر غرب استفاده می کنن.دیگه با این وضع نمی تونیم افتخار کنیم که اجدادمون چه ها کردند 2500 سال پیش اصلآ یه جورایی رومون نمیشه بگیم ما کوروش ها و داریوش هاییم داشتیم.همین کامپوتری که الآن داریم باحاش تبادل نظر! میزنیم رو ببینید. وای……………..
ولی در کل قبول دارم که نیت شما خیره و کار خوبیه اما بهتره از چیزای مهمتر هم صحبت کنیم.برای شروع بهتره چیزای بزرگتر رو ببینیم.خود من هر اس ام اسی که روز ولنتاین از طرف دوستام حتی از روی شوخی! برام اومد بلافاصله در جوابش نوشتم آخه سیب زمینی پخته! ولنتاین به من و تو چه؟!ولی اگه چندتا جوون ایرانی به اسم ولنتاین اوقات خوبی رو داشته با شن هر چند شادی ظاهریه ولی بازم جای شکرش باقیه .در ضمن هیچ کدوم از 14 معصوم(ع) نگفتن اگه برای ما عزاداری نکنین نمی رین بهشت یا مجازات میشد اگه در عذای ما بزن وبکوب راه بندازین!!!! ولی چون با بودن و موندشون توی دنیا ما می تونستیم بهترین زندگی رو از برکت وجودشون داشته باشیم حالا ناراحتیم که چرا این همه خوبی رو از دست دادیم.ولی عزاداریم فرهنگ خاص خودش رو داره نه اینجوری…………………….آخ از این یکی دلم خیلی پره ولش……
ورود کریسمس و ولنتاین و … به زندگی ایرانی فاجعه است و افتضاحه ولی این که تو مملکت ما تقریبآ هیچ چیز بدرد بخوری اختراع و کشف نمیشه اسمش چیه؟اسمش تمدن و فرهنگه؟!اگه می گید اینا ربطی به فرهنگ نداره اگه یه کم دقیق تر شید می بینید که 100% ربط داره.البته میدونم که خود شما آقا بابک آدم کاملن فهمیده و بافرهنگی هستید و این از حرفاتون معلومه.ببخشید این قدر پر حرفی کردم.اسمش رو بزارید یه نوع درددل!

با: بابک

بابک — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

@افشین:

دوست عزیز
فرمایش شما صحیح است. این ها همگی بهانه هایی برای شاد بودن هستند اما این به هیچ وجه باعث نمی‌شود ما بگوییم مهم نیست ولنتاین یا اسفندگان و فقط باید شاد باشیم و این کار شایسته‌ی موجوداتی مثل انسان ها در قرن ۲۱ نیست. شما با این حرف معنی لغت «فرهنگ» را زیر سوال می‌برید. اگر فقط مهم شاد بودن است پس ما هم کریسمس را جشن بگیریم و مثلآ آمریکایی ها هم عید نوروز را !! اما همانطور که شما هم اشاره کردید موضوع شاد بودن است. اما ما تا خرخره زیر عذاداری های عرب های بیابانگرد گیر کرده‌ایم و فرهنگ و تمدن خودمان را از بین برده‌ایم. پس چه خوب است با همدیگر از آیین های قدیمی خودمان محافظت کنیم.

با: افشین

افشین — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

در فرهنگ اسلامی حرف خیلی خوبی هست که میگه: (هر روزی که در اون گناه نباشه اون روز عید است البته یادم نیست از کیه) پس چه فرقی می کنه واقعآ؟ اگه پای عشق پاک و واقعی در بین باشه چی می تونه بهتر از شاد بودن به خاطر اون وابراز صمیمانه و از ته دل اون باشه به شرطی که عنصر پاکی در اون از یاد برده نشه.برای شاد بودن روش های مختلفی هست.همون طور که آدما مختلفن شادیشونم مختلفه.پس نباید دیوان حافظ وشاهنامه رو با خرس مقایسه کرد!!!!.برای وجود و سلامت انسان از شاد بودن چیز بهتریم وجود داره؟ حالا اگه برای ترغیب و یادآوری شاد بودن و عاشق بودن روزهایی مثل ولنتاین یا اسفندگان به وجود اومده و دلخوشی انسان ها در همه جای دنیا شده به خاطر اینه که این خواست و نیاز انسان بوده.به جای این کارای مسخره مثل تحریم ولنتاین کافیه از خودمون بپرسیم که آیا ما واقعآ شادیم؟ می بینیم که مثل خیلی موارد دیگه که تو دنیا آخریم تو شادی هم شدیم آخر.می خوام بگم جمعش کنید این همه شعار دادنهای بیخودی رو. خودمون رو رو گول نزنیم با این شعارها مثل تحریم ولنتاین و … این حرفها چیه.خود من قبل از خوندن این پست نه شاد بودم نه ناراحت.وقتی خوندمش کلی ناراحت شدم و افسوس خوردم به حال خودمون ا ی ر ا ن ی ه ا….

با: محبوب

محبوب — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

khoshhalam az inke be irane bastan ahamiyat dadi va paybandid jaye taghdir va tashakor az shoma daram

با: Shervila

Shervila — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

به نام یزدان پاک

در پاسخ به مهر آرش درباره “سده” و دیگر مهربانان:
زیادگونه در همه گزارش هایی که تا کنون درباره “سد” بوده,سخن از این بوده است که آبان روز (روز 10) از بهمن ماه را از این روی جشن گرفته اند و “سده” خوانده اند که در این روز,یا صد روز از زمستان بزرگ می گذرد و یا به این خاطر که صد شبانه روز به نوروز می ماند!!

چند پرسش:
-آیا با دانش به اینکه آبشخور هر دو برداشت یکی است و هر دو برداشت به رسای “صد” انجامیده است و با دانش به اینکه برهان هواداران هیچ “صد”ی زورمندتر از دیگری نیست هرکدام از این برداشت ها دیگری را نفی نمی کند!؟

-آیا ما چون صد روز از زمستان گذشته است و یا صد شبانه روز به نوروز مانده است جشن می گیریم یا به هر برهانی جشن می گیریم در روزی که به طور ناگهانی صد روز از زمستان را پشت سر دارد و “زورکی صد شبانه روز را در پیش”!؟ به بیان دیگر چون جشن می گیریم به رقم “صد” دست می یابیم!؟ یا چون “صد” را داریم جشن می گیریم!؟

-آیا وقتی 10روز یا 20روز یا 50روز از زمستان گذشته یا همین اندازه به نوروز مانده است با آن روز “صد دار” تفاوتی می کند؟

-آیا در روزگاران درازی که کبیسه گیری نمی شده است و بهمن از نوروز دور می افتاده است و یا به نوروز نزدیک می شده است مردم تنها به خاطر عادت و نگهداری سنت جشن “سده” را مثلا در تابستان می گرفته اند!؟ و یا سده را مانند نوروز بی توجه به گردش ماهی سال در جای درست خود برگزار می کرده اند؟ (گزارش از سال 1024 میلادی که هنوز کبیسه گیری انجام نمی شده است: تاریخ بیهقی به تصحیح دکتر علی اکبر فیاض ص 572)

-آیا اصرار در نوشتن “صده” به گونه “سده” در روزگار پافشاری در عربی نویسی حاکی از بی ارتباطی “سده” و “صده” نیست؟ و اگر “سده” با “سد = 100″ فارسی در پیوند است چگونه است که به فارسی نویسی تنها در این واژه اصرار می شود؟

با: mahyar

mahyar — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سپندارمذگان را بر همه ی میهن پرستان مبارک باد.بازم دمه شما گرم که به جای چرت و پرت به 2تا چیز درست حسابی میپردازید.به امید پیروزی…….

با: شبنم

شبنم — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

سلام
واقعا زیباست…اسپندار مذگان… کاش بیشتر درباره ی تاریخچه اش توضیح می دادید.به نظر من هم بهتره تا بیش از این فرهنگمون در میان فرهنگ کشور های دیگه گم نشده به فکر باشیم .فردا اسپنداره…پیشاپیش به همتون تبریک میگم

با: negar

negar — Tue, 30 Nov 1999 00:00:00 +0000

من کاملاً با شما موافقم.
حیف نیست به جای کتاب ..حافظ.. به همدیگه یه خرس هدیه بدیم به چه بزرگی که فقط جاگیر است.شماهایی که دنبال عشق های ناپایدار زمینی هستید برید 1 صفحه ،فقط 1 صفحه از حافظ بخونید آن وقته که معنی عشق واقعی را درک می کنید.