پیکسل های مرده پیکسل هایی هستند که به دلایل مختلف (در نمایشگر های LCD) خاموش می‌مانند و به صورت نقطه های سیاه روی صفحه دیده می‌شوند و حتی در نمایشگر های نو هم وجود دارند. به راستی وجود پیکسل مرده در یک نمایشگر نو یک ضد حال اساسی است. اما نگران نباشید بیشتر اوقات اگر کمی خوش شانس باشید می‌توانید این مشکل را برطرف کنید و حل این مشکل آن‌قدر که فکر می‌کنید سخت نیست. بدین ترتیب از شر پشتیبانی های نداشته‌ی شرکت های ایرانی نیز خلاص می‌شوید.

توجه کنید در اصل پیکسل های مرده زنده نمی‌شوند و ما پیکسل های نیمه جان را زنده می‌کنیم. سه نوع پیکسل خراب داریم:

پیکسل های مرده کامل: همیشه به رنگ کاملآ سیاه هستند و متاسفانه هرگز زنده نمی‌شوند.
پیکسل های نیمه جان: نسبت به پیکسل های مرده مقدار خیلی کمی روشن‌تر هستند و قابل زنده شدن هستند.
پیکسل های داغ: همیشه با رنگ های مختلف ، روشن هستند.

پیکسل های مرده و نیمه جان را با یک پشت زمینه‌ی روشن و پیکسل های داغ را با پشت زمینه های تیره شناسایی می‌کنیم.

به طور کلی ۳ روش برای درست کردن پیکسل های نیمه جان داریم:

تغییر رنگ با سرعت بسیار بالا: تغییر دادن رنگی که پیکسل دارد آن را نشان می‌دهد با سرعت بالا می‌تواند پیکسل نیمه جان را درست کند. برای این کار می‌توانید یا از این اسکریپت استفاده کنید (پیشنهاد شده). یا کد زیر را در یک فایل با پسوند “bat.” کپی پیست کنید:

:A
@color 53
@color 35
@color 23
@color 32
@goto A

اگر بلد نیستید یا حوصله ندارید این کد را در یک فایل “bat.” ذخیره کنید می‌توانید از اینجا دریافتش کنید.

با اجرای این اسکریپت یا کد صفحه شما به سرعت تغییر رنگ می‌دهد و شما فقط کافیست پنجره‌ی برنامه را روی قسمتی که پیکسل های مرده وجود دارند ببرید. (بهتر است پنجره را تا حد ممکن کوچک کنید تا تعداد پیکسل سالم کمتری تغییر رنگ دهند زیرا تغییر رنگ با سرعت زیاد – اگر طولانی باشد – موجب خراب شدن پیکسل های سالم می‌شود.)
این کار را به مدت ۵ دقیقه انجام دهید سپس نمایشگر خود را یک بار خاموش و روشن کنید و ببینید که آیا پیکسل شما رنگ گرفته است یا نه؟ اگر درست نشده بود ۵ دقیقه‌ی دیگر نیز این کار را ادامه دهید.
اگر بیشتر از ۱۵ دقیقه (۳ دور۵ دقیقه‌ای) این کار را انجام دادید و درست نشد از این روش صرف نظر کنید.

فشار آوردن بر روی پیکسل: یک دستمال کاغذی نم را دو لا کنید (نه خیس!) و بر روی صفحه نمایشگر قرار دهید و نوک مثلآ یک مداد نوکی بدون نوک یا چیزی شبیه آن را بدون فشار دقیقآ روی پیکسل خراب قرار دهید حالا نمایشگر را خاموش کنید و به مدت ۲ ثانیه فشار نسبتآ کمی وارد کنید و سپس نمایشگر را روشن کنید. اگر درست نشد ۲ ثانیه دیگر با فشار کمی بیشتر امتحان کنید.

داخل پیکسل های نمایشگر های LCD یک نوع کریستال مایع وجود دارد که در بعضی مواقع بطور کامل درون پیکسل پخش نمی‌شوند و باعث نیمه جان شدن پیکسل می‌شوند. به همین دلیل فشار وارد کردن بر پیکسل باعث پخش بهتر و حرکت آزادانه می‌شود که در نتیجه منجر به درست شدن پیکسل خراب می‌شود.

مواظب باشید پیکسلتان را با فشار بیش از حد نکشید! اگر قرار باشد درست شود با یک فشار معمولی و حداکثر ۳ بار درست می‌شود اگر نشد بیخیال این روش بشوید و فشار بیش از حد نیاورید.

ضربات نبضی: با یک جسم بدون نوک و کمی پهن (مثلآ ته یک خودکار) بر روی قسمت پیکسل های نیمه جان ضربات آهسته و پیوسته وارد کنید و هر دفعه کمی محکمتر ضربه بزنید. باید هنگام ضربه یک حاله‌ی سفید رنگ دور پیکسل مشاهده کنید اگر حاله ایجاد نمی‌شود بدانید باید محکمتر ضربه بزنید. این کار را بین ۵ تا ۱۰ بار انجام دهید.

* توجه کنید این کار به آسانی می‌تواند پیکسل های خراب بیشتری ایجاد کند پس اگر دو راه اول جواب نداد و دیگر امیدی نداشتید این کار را بکنید.
* اگر پیکسل نیمه جان شما در گوشه‌ای از صفحه که زیاد مزاحم نیست وجود دارد و تعداد آن کم است. عاقلانه تر است که از درست کردن آن با روش «ضربات نبضی» صرف نظر کنید.

نمایشگر شما درست است؟ خوب خدا رو شکر اما شاید نمایشگر دوست شما پیکسل خراب داشته باشد ، پس با به اشتراک گذاشتن این مطلب یک هدیه هرچند خیلی کوچک به دوستانتان بدهید.
بوکمارک یا ذخیره کردن این مطلب ممکن است بعدها شما را بسیار خوشحال کند.

منبع: Instructables

لاگین (Login) کردن به ویندوز هنگام روشن کردن کامپیوتر برای کامپیوتر های شخصی و تک کاربر یک امر کاملآ بیهوده است و حذف کردن آن نیز خالی از لطف نیست. برای حذف کردن لاگین و ورود یکسره به ویندوز مراحل زیر را انجام دهید :

* این ترفند برای کاربران “Windows XP Home” کار نمی‌کند.

۱- از منوی Start گزینه‌ی Run را انتخاب کنید و در کادر باز شده عبارت Control UserPasswords2 را تایپ کنید و اینتر کنید.

۲- در پنجره‌ی باز شده تیک گزینه‌ی “User must enter a username and password to use this computer” را بردارید و بر روی دکمه‌ی Apply کلیک کنید.

۳- در پنجره‌ی باز شده نام کاربری و رمز ، ID که می‌خواهید بصورت اتوماتیک با آن وارد شوید را وارد کنید و OK کنید.

خوب تمام شد. از این به بعد پس از روشن کردن کامپیوترتان دیگر صفحه‌ی ورود را نمی‌بینید و یکسره با همان ID که وارد کردید وارد ویندوز می‌شوید.

توجه کنید این کار امنیت ویندوز (امنیت در محیط شبکه) را به خطر نمی‌اندازد زیرا رمز شما حذف نمی‌شود و فقط به صورت اتوماتیک و به دور از چشم شما وارد می‌شود.

این کار را بر روی کامپیوتر های محیط کار یا جاهایی که احتمال اینکه افراد دیگری پای کامپیوترتان بشینند انجام ندهید زیرا در این صورت هر کسی می‌تواند خیلی راحت به اطلاعات شما دسترسی پیدا کند. بهتر است برای این جور کامپیوتر ها BIOS Password انتخاب کنید و مرحله‌ی لاگین را حذف کنید.

اخیرآ شرکت «سوفوس» (Sophos) وجود یک کرم جدید به نام StarOfficeBadbunny را گزارش کرده است که از طریق رخنه پذیری موجود در نرم‌افزار OpenOffice و سایر نرم‌افزارهای استفاده کننده از ماکروهای StarsBasic حمله می‌کند. طبق گزارش سوفوس این کرم یک برنامه مستقل از سیستم عامل (Multi-Platform) که می‌تواند روی ویندوز, مک و لینوکس اثرات مخرب بگذارد. این کرم با زبان های اسکریپت نویسی مختلفی از جمله Perl نوشته شده است.

از آنجا که این تهدید کوچک است فعلآ خطری برنامه‌ نویسان و کاربران رایانه را تهدید نمی‌کند. اما این کرم پیش در‌آمد مشکلات بزرگ بعدی است. من نرم‌افزارهای متن باز را خیلی دوست دارم. اما هیچ گاه فکر نکرده‌ام که این نوع نرم‌افزارها نسبت به حملات آسیب پذیری کمتری دارند.
به عنوان مثال در کشورهایی که حق کپی رایت و حقوق تولید کنندگان نرم‌افزار محفوظ است استفاده از نرم‌افزاری مانند OpenOffice برای شرکت های کوچکی که توانایی پرداخت قیمت گزاف MS Office را ندارند بسیار مقرون به صرفه‌تر است.

همچنین استفاده از مرورگر فایرفاکس و سیستم عامل لینوکس نیز به این گونه شرکت‌ ها توصیه می‌شود زیرا در بعضی موارد کارایی بهتری دارند و اصولآ نسبت به محصولات مشابه مایکروسافت ارزان‌تر نیز هستند. بعضی از دوستانم که در مقوله امنیت اطلاعات آگاهی بیشتری دارند به من خرده می‌گیرند که نباید انتظار داشته باشم نرم‌افزار های متن باز مانند لینوکس و OpenOffice امن‌تر از سایر نرم‌افزار ها باشند. در جواب آنها باید بگویم که طبق آمار موجود اگر از لینوکس و نرم‌افزار های متن باز استفاده کنید احتمال این که حمله‌ای علیه شما صورت بگیرد خیلی کمتر است. اما منظورم این نیست که این نرم‌افزار ها ذاتآ امن هستند.

من به شخصه قانع نشده‌ام که فایرفاکس یا لینوکس به معنی واقعی کلمه امن‌تر از محصولات مایکروسافت هستند. خیلی به ندرت خبری از تهدید های بزرگ علیه محیط متن باز به گوش می‌رسد اما این که «خبری نیست» به این معنی نیست که این نرم‌افزار ها ذاتآ دارای امنیت بیشتری هستند. اصولآ نرم‌افزارهای متن باز به ندرت مورد حمله قرار می‌گیرند. به عبارتی به اندازه محصولات مایکروسافت مورد حمله قرار نمی‌گیرند. پس تنها می‌توان چنین نتیجه‌گیری کرد که نرم‌افزار های متن باز رخنه پذیری (Vulnerability) کمتری دارند – فقط به این دلیل که به اندازه محصولات مایکروسافت مورد حمله قرار نگرفته‌اند.

اگر چندان به خدمات پشتیبانی نیاز ندارید نرم‌افزار های متن باز بسیار ارزان‌تر تمام می‌شوند. اما اگر مجبورید در سازمان خود جوابگوی نیاز تعداد زیادی کاربر باشید و کاربران به نرم‌افزارهای زیادی نیاز دارند باید همه جوانب کار را در نظر بگیرید. به خصوص هزینه‌ی آموزش را نادیده نگیرید. چند نفر از شما یا کارمندان محل کار شما با لینوکس و OpenOffice آشنایی دارند و می‌توانند از آن استفاده کنند؟ تا جایی که من می‌دانم بیشتر افراد کار با ویندوز و مایکروسافت را هرچند خیلی بد و ابتدایی بلدند. اما به ندرت کسی با لینوکس و نرم‌افزار های تحت آن کار کرده است.

امنیت نرم‌افزار های متن باز در مقایسه با مایکروسافت مدت‌ها است که بحث داغ گروه های تخصصی و تحقیقاتی است. اما اخیرآ به دو دلیل این مسئله حساسیت بیشتری پیدا کرده است. یکی به دلیل ظاهر شدن کرم جدید که روی سیستم عامل های مختلف اجرا می‌شود و دلیل دیگر اینکه شرکت Dell اعلام کرده است که قصد دارد رایانه‌هایی را با سیستم عامل لینوکس وارد بازار کند. چیزی که می‌تواند فضا را بدتر کند این است که کاربران به خاطر قیمت بالای ویندوز ویستا و سودمندی نه چندان بالاتر آن نسبت به ویندوز XP به مرور به سراغ گزینه‌های ارزان‌تر بروند. به ویژه این که برای نصب ویستا ممکن است نیاز به ارتقای سخت افزاری هم پیش بیاید. این احتمال وجود دارد که فروش رایانه های Dell با سیستم عامل لینوکس به سرعت بالا برود و تعداد زیادی از آن فروخته شود. من خود یکی از آنها را خواهم خرید و شاید آن را به کاربران شبکه و دوستانم نیز توصیه کنم. اما باید نیمه خالی لیوان را هم دید. به نظر من لینوکس در مقوله امنیت باید تقویت و بهینه‌ سازی شود.

در صورت رشد سریع آمار کاربران آن اجرای این کار چندان ساده به نظر نمی‌رسد و عملآ امنیت این سیستم عامل و نرم‌افزار های متن باز از کنترل برنامه نویسان و متخصصان امنیت رایانه خارج می‌شود. مثلآ اگر در بازار تعداد زیادی رایانه تخت لینوکس به کاربران خانگی فروخته شود که عملآ در برابر تهاجمات ویروس‌ها و برنامه‌های مخرب بی‌دفاع هستند حملات مستقیم به این سیستم عامل و نرم‌افزارهای متن باز بسیار بیشتر می‌شود. وقتی هدف بزرگ‌تر می‌شود تولید کنندگان ویروس و نفوذگران هم برای شلیک به آن حریص‌تر می‌شوند آن وقت می‌توان دقیقآ قضاوت کرد که آیا نرم افزار های متن باز زیر دست کاربران متعدد امن‌تر از محصولات مایکروسافت هستند یا نه.
هر چند هنوز هم خیلی از سازمان ها و کاربران حرفه‌ای رایانه از لینوکس و نرم‌افزارهای غیرمایکروسافتی استفاده می‌کنند اما این یک حالت قرنطینه‌ای و گلخانه‌ای است. به همین دلیل هم در حال حاظر تهدید خاصی متوجه این گروه از کاربران نیست. آیا ما کاربران فعلی لینوکس و فایرفاکس و سایر برنامه های متن‌باز باید از به راه افتادن این توفان خوشحال باشیم؟ آیا این خود‌خواهانه نیست که انتظار داشته باشیم نرم‌افزارهای متن باز مورد استفاده تعداد کمی کاربر خاص باقی بمانند و در عوض امنیت بالایی نیز داشته باشند؟

البته چندان هم با قاطعیت نمی‌توان گفت که نرم‌افزارهای غیرمایکروسافتی (در واقع غیر ویندوزی) به این زودی‌ها جایگزین نرم‌افزارهای رایج می‌شوند و مورد استفاده عموم قرار می‌گیرند و در نتیجه به هدفی برای حملات نفوذگران و خرابکاران تبدیل می‌شوند. اطمینان دارم تا وقتی که این گونه نرم‌افزارها به دست تعداد زیادی کاربر خانگی و کارمندان شرکت‌ها و ادارات نرسد و استفاده از آنها همه‌گیر نشود. برای ویروس نویسان و خرابکاران چندان وسوسه‌انگیز نخواهد بود و حالا حالاها کسی وقتش را برای پیدا کردن رخنه و راه نفوذ در برنامه های متن باز صرف نمی‌کند.

من در حال حاظر علاقه‌مندم وقتم را صرف بالا بردن امنیت نرم‌افزارهای ادای تحت لینوکس کنم تا نرم‌افزارهای مشابه تحت ویندوز مانند آفیس مایکروسافت. چون ترجیح می‌دهم در محیط امن و آرام لینوکس پرسه بزنم و خیالم راحت باشد که کسی قصد مردم آزاری یا تخریب اطلاعاتم را ندارد.

همه‌ی چیزهای خوب را برای خود خواستن کمی خود‌خواهی است. اما در دنیای تجارت و کار حرفه‌ای گاهی هم باید این طور فکر کرد! خب تا وقتی که شرکت های Dell و Wal-Mart (اولین فروشنده رایانه های تحت لینوکس دل) فروش خود را بالا نبرده‌اند و به حدی نرسانده‌اند که مشکلات شروع شود من و امثال من مشکل خاصی پیدا نخواهیم کرد.

منبع: TechRepublic
ترجمه: بابک باقرزادگان
برگرفته از مجله‌ی دانشمند (شماره‌ی ۵۲۹)

Adobe: نام رودخانه‌ای پشت خانه‌ی موسسش.

CISCO: کوتاه شده از San Francisco.

Google: گوگل به معنی عدد ۱ که ۱۰۰صفر جلوی آن باشد است. موسسین گوگل بخاطر نشان دادن گستردگی صفحاتی که گوگل آنها را جستجو می‌کند این نام را انتخاب کردند.

Apple: چون وقت بیشتری نداشتند قرار بوده تا ساعت ۵ عصر بهترین نام پیشنهادی برای شرکت انتخاب شود اما هیچ کس نامی پیشنهاد نکرد و Steve Jobs طبق معمول در حال خوردن میوه‌ی مورد علاقه‌اش سیب بود و قرار شد نام Apple به معنی سیب را بر روی شرکت بگذارند.

Hot Mail: کسانی که نام این سرویس را انتخاب کردند دنبال یک نام زیبا می‌گشتند که آخر آن Mail داشته باشد و در آخر HotMail را انتخاب کردند چون هم زیبا بود و هم حروف HTML که نام زبان برنامه‌نویسی صفحات وب است در آن بود.

HP: دو حروف اول نام خانوادگی موسسین آن Bill Hewlett و Dave Packard آنها برای اینکه ببیند نام شرکتشان را HP بگذارند یا PH شیر یا خط کردند!

Microsoft: برگرفته از اول دو کلمه‌ی Microcomputer Software که ابتدا Micro-Soft بود و خط فاصله‌ی آن بعدآ حذف شد.

RedHat: پدر بزرگ Marc Ewing موسس RedHat (به معنی کلاه قرمز) یک کلاه قرمز با خط های سفید به او یادگاری داده بود ولی او گمش کرد و هرچقدر هم گشت پیدایش نکرد به همین دلیل اسم این پروژه‌ی کاریش را RedHat گذاشت و در قسمتی از راهنمای آن نیز از کاربرانش خواسته اگر کلاه قرمز او را پیدا کردند به او برش گردانند.

Apache: موسس آپاچی شروع به تصحیح (Patch) کد های NCSA httpd daemon کرده بود و نتیجه یک سرور وصله پینه زده (Patchy) شده بود پس نام آن را Apache گذاشت (A patchy server)

SUN: این شرکت توسط ۴ دوست هم دانشگاهی در دانشگاه Stanford تاسیس شد و SUN مخفف عبارت “Stanford University Network” به معنی «شبکه‌ی دانشگاه استنفورد» است.

Yahoo: در کتابی که Jerry Yang و David Filo موسسین یاهو خوانده بودند (کتاب Gulliver’s Travels نوشته‌ی Jonathan Swift) انسان های عریان اولیه و زشت را «یاهو» معرفی کرده بود و موسسین یاهو نیز چون خود را همانند یاهو های یاد شده در آن کتاب می‌دانستند این اسم را انتخاب کردند.

AltaVista: در اسپانیایی به معنی «دید وسیع» است.

Intel: موسسین این شرکت Robert Noyce و Gordon Moore میخواستند اسم شرکتشان را “Moore Noyce” بگذارند ولی این اسم را یک هتل قبلآ ثبت کرده بود پس نام Intel را از اول دو کلمه‌ی “Integrated Electronics” (یعنی «تجهیزات الکترونیکی یکپارچه») برداشتند.

Nero Burning ROM: از جمله‌ی”Nero Burning Rome” گرفته شده است. زیرا پادشاهی به نام نرو روم را به آتش کشید.

AMD: مخفف “Advanced Micro Devices” یعنی «ریز تجهیزات پیشرفته».

AT&T: برگفته از عبارت “American Telephone And Telegraph”.

BBC: برگرفته از عبارت “British Broadcasting Corporation”.

BenQ: برگرفته از عبارت “‌Bringing ENjoyment and Quality to life” به معنی «آوردن شادی و کیفیت در زندگی».

CocaCola: برای طعم دادن به نوشیدنی های این شرکت از برگ‌هایی به نام coca و میوه‌ای به نام Kola استفاده می‌شود که موسس آن Kola را به Cola تغییر داد تا شکل نوشتاری نام شرکتش زیبا‌تر باشد.

Samsung: به معنی «۳ ستاره» در زبان کره‌ای.

Sony: از لغت لاتین “Sonus” به معنی صدا گرفته شده و”Sonny” یک اصطلاح خیابانی آمریکایی به معنی «جوان باهوش» است. شرکت سونی این کلمه را به “Sony” تغییر داد تا راحت تر و زیباتر تلفظ شود.

Nike: (بخوانید نایکی) خدای پیروزی یونانیان باستان.

Adidas: برگرفته از نام موسس آن Adolf(Adi) Dassler.

Daewoo: به معنی «جهان بی‌همتا» در زبان کره‌ای.

Google Sets یکی از سرویس های آزمایشی جالب گوگل است که توسط آن می‌توانید موارد مرتبط با موضوع مورد نظر خودتان را به راحتی بیابید. برای مثال شما می‌خواهید یک دوربین دیجیتال بخرید و اسم ۳ مارک مشهور را می‌دانید حالا می‌خواهید بدانید به غیر از آنها چه گزینه‌های مشابهی برای شما وجود دارند تا انتخاب دقیق‌تری انجام بدهید.
حالا فقط کافیست نام آن ۳ مارکی که می‌دانید را در Google Sets وارد کنید تا موارد مشابه را ببینید.

مثلآ من Canon , Sony , Panasonic را وارد کردم و گوگل موارد مشابه دیگر مثل Nikon , Kodak , Olympus Samsung و… را به من پیشنهاد کرد.

مثلآ اگر چند رنگ وارد کنید این نتیجه و اگر اسم چند استان را وارد کنید این نتیجه را می‌بینید. بدرد بخور نیست؟

پی نوشت: WaterMark را برای این انداختم که مطلب دزد های عزیز بخاطر واترمارک داشتن عکس از خیر ما بگذرند و بیخیال کپی پیست شوند.