در «از هنر پنهان نگاری چه می دانید؟» با پنهان‌نگاری و قابلیت‌های آن آشنا شدید. روشی که قبلاً گفته شد نیاز به یک نرم‌افزار دارد که اطلاعات را با الگوریتمی در عکس حک کند و برای رمزگشایی هم به این نرم‌افزار نیاز است. این بار روشی را برای پنهان‌نگاری توضیح می‌دهیم که نیاز به برنامه‌های خاصی از این دست ندارد و با برنامه فتوشاپ که همه جا پیدا می‌شود، می‌توان متنی را داخل یک عکس پنهان و سپس بازیابی کرد.

ابتدا یک عکس را برای پنهان کردن متن دلخواه انتخاب کنید. عکس مورد نظر بهتر است تصویری از یک منظره نسبتاً شلوغ باشد. چراکه بعد از پنهان شدن متن در داخل عکس، به مقدار خیلی کمی تغییر خواهد کرد. اگر تصویر اولیه به اندازه کافی شلوغ باشد، این تغییر به هیچ وجه با چشم دیده نخواهد شد. تصویر زیر هم به لحاظ پیچیدگی و شلوغی مناسب است، هم این که یوزپلنگی را در حال «استتار» نشان می‌دهد که با موضوع بحث ما هماهنگی دارد.

دانلود نسخه اصلی تصویر

تصویر را در برنامه فتوشاپ باز کنید. با استفاده از ابزار Text، متن دلخواه‌تان را بنویسید.

کلید کنترل را پایین نگه داشته و روی لایه متنی که نوشتید (مربع سفیدی که علامت T رویش نوشته شده) کلیک کنید.

با این کار پیکسل‌های متن شما در حالت Select قرار می‌گیرد. سپس روی علامت چشم کنار لایه متن کلیک کنید تا لایه متن خاموش شود.  بعد روی لایه Background  کلیک کنید تا این لایه انتخاب شود.

کلیدهای Ctrl+U را بزنید و مقادیر Hue و Lightness را به عدد 2 تغییر دهید. مطابق شکل زیر.

با این‌کار رنگ و روشنایی پیکسل‌هایی از عکس که قرار است متن را نشان بدهند به مقدار خیلی جزئی تغییر کرده‌اند. این تغییر در حدی نیست که چشم تشخیص بدهد اما با استفاده از همین فتوشاپ می‌توان متن پنهان شده را بعداً مشاهده کرد.

خوب، کار پنهان‌سازی انجام شد. حالا Ctrl+D را بزنید تا انتخاب‌های لغو شود. سپس تصویر تغییر یافته را با با پسوند PNG و با نام دیگری Save As کنید. دقت کنید که عکس اصلی را از دست ندهید چرا که برای رمزگشایی به آن نیاز داریم.

با این کار شما متن دلخواه‌تان را داخل عکس ذخیره کردید و می‌توانید از آن برای انتقال اطلاعات استفاده کنید. کافی است این عکس را برای گیرنده بفرستید تا او با کمک روش زیر پیام مخفی را بخواند. نکته مهم این است که گیرنده باید عکس اصلی را داشته باشد. در واقع عکس اصلی به عنوان کلید بازگشایی استفاده می‌شود.

چگونه متن مخفی شده را بازیابی کنیم؟
برای این کار عکس اصلی و  عکس دستکاری شده را در فتوشاپ باز می‌کنیم و به صورت لایه‌های روی‌ هم قرار می‌دهیم. (کافی است یکی از عکس‌ها را انتخاب کنیم، Ctrl+A  و سپس Ctrl+C را بزنیم و روی عکس دوم Ctrl+V را بزنیم) حالا در قسمت مدیریت لایه‌ها، گزینه Blending Mode را روی Difference تنظیم کنید.

با این کار اختلاف دو تصویر (پیام ما) برجسته می‌شود.

گیرنده با انجام عملیاتی که گفته شد و مقایسه تصویر ارسالی شما و تصویر اولیه‌ای که در اختیار دارد، می‌تواند رمز را بازگشایی کند.

بعد از نمایان شدن پیام، با تغییر تنظیمات روشنایی و کمی ویرایش می توانید متن خوانا تری بدست بیاورید.

* بازگشایی رمز نیاز به تصویر اولیه دارد و لذا  اگر از تصاویر اختصاصی (مثل تصاویری که با دوربین خودتان گرفته‌اید و فقط شما و گیرنده دو نسخه از آن را دارید) استفاده شود، این روش امنیت نسبتاً بالایی دارد.

* تصاویر را حتماً با فرمتی ذخیره کنید که برای فشرده‌سازی اطلاعات عکس را از بین نبرد. فرمت JPG به عکس اصلی وفادار نیست و تغییراتی در عکس ایجاد می‌کند. این تغییرات طوری است که برای چشم قابل تشخیص نیست اما برای کار ما ممکن است مختل کننده باشد. فرمت PNG پیشنهاد می‌شود.

مطلبی که خواندید توسط مهمان عزیز زنگوله، عرفان نوشته شده است. عرفان دانشجوی رشته عمران است و به علوم کامپیوتر، گرافیک و عکاسی هم علاقه دارد. اگر از مطالب او لذت می برید می توانید از اینجا مشترک وبلاگش شوید.

خانم مریم فلاحی پرسیده اند «چگونه می توانم فایل های مهم خود را از دیگران مخفی کنم؟». برای این کار روش های گوناگونی وجود دارد که هر کدام از آنها نقاط قوت خودشان را دارند. اما بهترین روش که در امان بودن فایل های شما را تضمین می کند و وابسته به تنظیمات سیستم عامل نیست «رمزنگاری» یا Encryption است. در ادامه نحوه رمز نگاری کردن فایل ها را بررسی می کنیم.

1. برنامه رایگان TrueCrypt را دانلود و نصب کنید.

2. برنامه را اجرا کرده و روی Create Volume کلیک کنید.

3. طبق راهنمای زیر جلو بروید:

برای تصویر بزرگ تر روی عکس کلیک کنید

قسمت یک: گزینه اول را انتخاب کنید، روی Next کلیک کنید.

قسمت دو: گزینه اول را انتخاب کنید، روی Next کلیک کنید.

قسمت سه: روی Select File کلیک کنید. یک فایل جدید بسازید.

توجه: فایلی که از قبل وجود دارد را انتخاب نکنید، پاک می شود!

قسمت چهار: گزینه AES و RIPEMD-160 را انتخاب کنید.

قسمت پنج: اندازه گاو صندوق خودتان را انتخاب کنید (بعدآ قابل تغییر نیست).

قسمت شش: یک رمز مطمئن که فراموش نکنید انتخاب کنید.

توجه: فراموش کردن رمز به معنی قطعی از دست دادن اطلاعات است!

نکته: اگر گزینه Use Keyfiles را تیک بزنید می توانید یک یا چند فایل جداگانه را به عنوان «کلید» گاو صندوق تان انتخاب کنید. این یعنی برای دسترسی به فایل ها نه تنها به رمز نیاز خواهید داشت. بلکه باید آن فایل هایی که انتخاب کردید هم داشته باشید. این کلید ها می توانند فایل های عکس یا آهنگ و غیره هم باشند. توجه کنید که هرگونه تغییری در این فایل ها بوجود بیاید یا اگر آنها را گم کنید هرگز نمی توانید به اطلاعات تان دسترسی پیدا کنید.

قسمت هفت: گزینه FAT و Default را انتخاب کنید. Random Pool را تیک بزنید. نشانگر ماوس تان را کمی در قسمت کادر Random Pool تکان دهید. روی Format کلیک کنید.

اگر همه چیز به خوبی پیش برود پیغامی با متن “The TrueCrypt Volume has been successfully created” مشاهده می کنید.

خوب تا اینجا ما یک «گاو صندوق» رمز شده ساخته ایم که فایل های مان را در آن نگهداری کنیم. یعنی هر فایلی ما داخل آن قرار بدیم برای دیگران غیرقابل دسترس خواهد بود. حالا می خواهیم ببینیم چطوری خودمان به گاو صندوقی که ساختیم دسترسی پیدا کنیم تا فایل های مان را در آن قرار بدیم.

4. در صفحه اصلی برنامه یکی از حروف موجود در لیست را انتخاب کنید (مهم نیست کدام).

5. سپس روی Select File کلیک کنید و فایلی که قبلآ ساخته اید را انتخاب کنید.

6. روی Mount کلیک کنید و رمز خود را وارد کنید (اگر فایلی را به عنوان کلید انتخاب کردید، آنها را هم انتخاب کنید).

7. حالا کنار حرفی که انتخاب کرده بودید می بینید که گاو صندوق تان اصطلاحآ mount شده. کافی است به My Computer رفته و درایو جدیدی که ظاهر شده را باز کنید.

8. حالا هر فایلی که می خواهید در این قسمت قرار دهید. بعد از تمام شدن کار تان، فایل ها را بسته و روی Dismount All کلیک کنید تا گاو صندوق بسته شود.

نکته: گاو صندوقی که ساختید را می توانید مثل یک فایل معمولی روی سی دی رایت کنید یا بریزید روی cool disk و… فقط به TrueCrypt نیاز خواهید داشت که آن را باز کنید که آن را هم می توانید نسخه قابل حملش را روی کول دیسک تان بریزید.

* گاو صندوقی که ساختید فایل های شما را مخفی می کند اما به خاطر داشته باشید هر کس که به کامپیوتر تان دسترسی داشته باشد می تواند آن را پاک کند!

* امنیت این روش بسیار بالا است و در حال حاظر رمزگشایی آن شاید فقط توسط سیستم های نظامی کشور های پیشرفته ممکن باشد.

سوالات خود را از زنگوله بپرسید!

آیا از «پنهان نگاری» چیزی می دانید؟ «پنهان نگاری» یا Steganography یعنی مخفی کردن یک پیام به نوعی که هیچ نشانه ای از وجود پیام موجود نباشد. دقت کنید، «هیچ نشانه ای از وجود پیام موجود نباشد» تفاوت این با «رمزنگاری» (Encryption) در این است که در رمز نگاری ما فقط می خواهیم خود پیام توسط افراد غیرمرتبط قابل خوانده شدن نباشد و اهمیت نمی دهیم که آیا آنها می دانند اصلآ پیامی وجود دارد یا نه. در پنهان نگاری هدف اصلی ما این است که وجود پیام را مخفی کنیم، مثلآ در قالب یک عکس یا آهنگ یا به هر طریق دیگر.

هنر پنهان نگاری سال ها است که مورد توجه انسان قرار گرفته. اهمیت آن در این است که خیلی اوقات لو رفتن وجود یک پیام حتی به صورت رمز شده خطرناک است.

مثلآ این سناریو را فرض کنید، یک نفر را به جرم جاسوسی بازداشت می کنند و در کیف او کلی مدارک رمز شده پیدا می کنند، خوب طرف عملآ کارش تمومه دیگه. حالا درسته که شاید اصل محتوا را نتوانند ببینند اما فقط وجود آن اسناد رمز شده کافی است که نشون بده اون طرف رابطه ای با جاسوسی داره و یک «آدم معمولی» نیست. حالا می توانند با استفاده از روش های دیگه مثل تهدید و شکنجه اون فرد را وادار کنند که نحوه رمزنگاری مدارک را افشا کند.

همین شرایطی که گفتم را در نظر بگیرید، این دفعه با این فرق که در کیف آن فرد فقط یک سری مجله و چند تا سی دی آهنگ پیدا می کنند. حالا با این فرض که «پنهان نگاری» آنها به اندازه کافی خوب باشه، پلیس ابدآ نمی تونه متوجه بشه که اون فرد اصلآ ارتباطی با پروژه جاسوسی داره یا نه.

تصویر زیر یک نمونه «پنهان نگاری» در یک نامه ساده فارسی را نشان می دهد،

نحوه پیدا کردن متن پنهان شده از قبل بین فرستنده و گیرنده تعیین شده. در مثال بالا به این صورت است که گیرنده جمله های بدنه نامه را می خواند، از حرف اول جمله اول شروع می کند و یک حرف انگلیسی را بر اساس نحوه تلفظ آن حرف در جمله می نویسد. مثلآ در جمله اول کلمه اول «انگار» است پس می نویسیم E (یعنی ئه). بعد حرف آخر جمله دوم، حرف اول جمله سوم، حرف آخر جمله چهارم و به همین ترتیب…

یکی از قدیمی ترین نشانه های استفاده از پنهان نگاری به حدود دو هزار و پانصد سال پیش بر می گردد. هیستیئس (Histiaeus)، یکی از حاکمانی که قدرتش را مدیون داریوش کبیر بود دستور داد مو های سر یکی از مورد اعتماد ترین کارگرانش را بتراشند و پیغامی روی کف سر او بنویسند. وقتی دوباره مو ها بلند شد پیغام مخفی شده بود و این فرد آماده برای سفر به سمت گیرنده پیام. این پنهان نگاری نقشه های نظامی ایرانیان را به یونانیان لو داد و باعث شورش شد.

یک نمونه معروف دیگر استفاده از پنهان نگاری بر می گردد به جنگ جهانی دوم. خانم Velvalee Dickinson به جاسوسی علیه آمریکا متهم شد. او در کار خرید و فروش عروسک بود و نامه هایی به آمریکای جنوبی می فرستاد. نامه های او به ظاهر سفارشاتی راجع به تعداد و مدل عروسک های مورد نیاز او بودند اما متنی که در نامه های مخفی شده بود در اصل موقعیت و وضعیت ناو های نظامی آمریکا بود. این خانم در نهایت با تحقیقات FBI لو رفت.

خوب حالا راجع به تاریخ به اندازه کافی حرف زدیم، برگردیم به دوران خودمون. با پیشرفت سریع کامپیوتر ها هنر پنهان نگاری شکل تازه ای به خودش گرفته. با وجود صد ها نرم افزار مختلف برای پنهان نگاری این کار خیلی ساده تر و گسترده تر شده.

افراد اطلاعات مورد نظر را در یک عکس یا یک فایل صوتی دیگر مخفی می کنند (با تغییر کم اهمیت ترین «بیت»، اطلاعات به صورت «نویز» مخفی می شوند). یک لحظه بهش فکر کنید، یعنی هر عکسی که شما در اینترنت می بینید، از آواتار دوستان تان در فیس بوک گرفته تا favicon سایت زنگوله می تونه حاوی اطلاعات مخفی شده باشه، ترسناک نیست؟

بگذارید ماجرا را برای تان روشن تر کنم که با چشم خودتان نحوه به کار گیری «پنهان نگاری» را ببینید، عکس سمت راست، تصویر گربه را می بینید؟ این گربه در اصل از تصویر درخت سمت چپ استخراج شده است!

چند وقت پیش سر و صدای زیادی در این رابطه شده بود که تروریست ها از پنهان نگاری استفاده می کنند و پیغام های خودشان را در عکس کالا های مختلف که روی Ebay به فروش گذاشته می شود پنهان می کنند. گیرنده هم فقط کافی است در Ebay آن جنس را پیدا کرده و عکس را با نرم افزار مخصوصش بخواند. به چشم بقیه هم هیچ چیز مهمی نیست.

در حال حاظر در اینترنت اسپایدر هایی شبیه اسپایدر های موتور های جستجو، اما مخصوص سازمان های امنیتی وجود دارند که هر عکسی را که پیدا می کنند برای وجود چنین پیغام هایی بررسی و تحلیل می کنند.

این اطلاعات می تواند در فایل های صوتی هم پنهان شده باشد. با تغییر Bit های کم ارزش (Least Significant Bit) اطلاعات به فایل صوتی اضافه می شود. این تغییرات باعث به وجود آمدن Noise روی فایل می شود. اما اگر اطلاعات مخفی شده زیاد نباشد این Noise ابدآ قابل تشخیص برای انسان نیست و فقط نرم افزار های فوق العاده پیچیده قادر به پیدا کردن آنها خواهند بود.

* می توان اطلاعات را اول توسط الگوریتم های دیگر رمزنگاری کرد و سپس آنها را «پنهان نگاری» کرد. در این صورت حتی اگر پیغام پیدا شود، قابل خواندن نخواهد بود.

یکی از روش های دیگر «پنهان نگاری» که نسبتآ جدید تر و کشف آن پیچیده تر است «پنهان نگاری شبکه» است. در این روش پیام با استفاده از مشخصه های ساده پروتوکول های ارتباطی مخفی می شود. مبحث پیچیده ایه اما اینجا با کلمات قلمبه سلمبه گیج نشوید. می دانید که اطلاعات در اینترنت به بسته یا Packet های کوچک تقسیم شده و ارسال و دریافت می شوند. حالا فرض کنید ما برنامه ای بنویسیم که هنگام ارسال اطلاعات به یک گیرنده خاص از عمد یک مقدار مشخص بین ارسال هر Packet تاخیر ایجاد کند. این تاخیر زمانی می تواند به عنوان یک فاکتور برای پنهان نگاری استفاده شود.

یک مثال دیگر استفاده از پروتوکول VoIP است. وقتی شما با دوست تان در اسکایپ صحبت می کنید بعضی از بسته های اطلاعاتی که از کامپیوتر شما به کامپیوتر دوست تان ارسال می شود به خاطر تاخیر زیاد یا ناقص بودن از طرف کامپیوتر دوست تان نادیده گرفته می شوند. حالا می توان یک برنامه نوشت که از عمد بسته هایی ناقص یا با تاخیر بفرستد که حاوی اطلاعات خاصی باشند. در آن طرف هم برنامه ای دیگر به جای اینکه آنها را دور بریزد می خواند و پردازش می کند. به این صورت یک پیغام می تواند به صورت مخفیانه جا به جا شود.

خوب امیدوارم با مقدمات و تئوری پنهان نگاری به خوبی آشنا شده باشید، در مطالب بعدی روش های عملی «پنهان نگاری» را بررسی می کنیم.

توصیه می کنم مطلب سایت نگهبان را هم در این رابطه ببینید.

این هم یک «پنهان نگاری» برای شما کپی پیست باز عزیز!

درست یک سال پیش در چنین روزی، یعنی 20 تیر، در زنگوله با 35 نرم افزار جانبی برای استفاده هر چه بهتر از ویندوز آشنا شدیم. این نرم افزار ها به ما کمک می کنند بازدهی خود را چند برابر کنیم و بهتر و سریع تر از کامپیوتر استفاده کنیم. در این میان بعضی از آنها به طور فوق العاده ای قدرتمند هستند، نظیر برنامه Launchy که توصیه می کنم حتمآ ازش استفاده کنید. اگر یک سال پیش جز خوانندگان زنگوله نبودید یا این مطلب را از دست دادید امروز بهترین فرصت است که نگاهی به آن بیاندازید.

35 نرم افزار جانبی برای استفاده هر چه بهتر از ویندوز